2.1 Wapeningcorrosie

Wapeningscorrosie door carbonatatie

Het wapeningsstaal in gewapend beton is normaal gesproken goed beschermd tegen corrosie. Dit komt doordat het uitgeharde cement veel kalk bevat en dat zorgt in de poriën van het beton voor een sterk alkalisch milieu. We spreken dan ook wel over een hoge pH-waarde en onder die conditie wordt op het wapeningsstaal een dunne beschermende laag gevormd: de passiveringslaag.

Beton is een poreus materiaal, ook al is dat niet altijd met het blote oog zichtbaar. Als het beton droog is, kan CO2 uit de lucht de poriën binnendringen en daar met de kalkachtige bestanddelen reageren tot kalksteen. Dit proces (vergelijkbaar met wat in druipsteengrotten plaatsvindt) wordt carbonatatie genoemd. Door de reactie met de kalk neemt echter de alkaliteit van het beton af. Dit proces gaat heel langzaam en verloopt van buiten naar binnen steeds langzamer. Als het beton nat is, kan er geen CO2 indringen en wordt dit proces afgeremd.

Als het carbonatatieproces de wapeningsstaven die net onder het betonoppervlak liggen, heeft bereikt, zal daar de beschermende passiveringslaag instabiel worden. Als op die plaatsen vervolgens voldoende water en zuurstof in het beton aanwezig zijn, kan corrosie van het wapeningsstaal optreden. Bij deze vorm van corrosie slaat de “roest” droog neer op het staaloppervlak waardoor er sprake is van een toenemend volume: de roest drukt dan het beton weg en er ontstaat betonschade. 

Lees ook het informatieblad 'wapeningscorrosie door carbonatatie'. 

Wapeningscorrosie door chloriden

De passiveringslaag rond de wapening kan behalve door de inwerking van carbonatatie ook verloren gaan door de inwerking van chloriden. Chloriden zijn chemische verbindingen waarin chloor voorkomt, zoals verschillende soorten zout (keukenzout, zeezout, strooizout e.d.). 

Ze kunnen op verschillende manieren in beton voorkomen. In de zestiger en zeventiger jaren van de vorige eeuw werden met name bij de productie van sommige prefab betonnen bouwdelen verhardingsversnellers op basis van calciumchloride in het beton gebruikt. Een bekend voorbeeld daarvan zijn vloerelementen van het type Kwaaitaal of Manta, die destijds veel in de woningbouw werden toegepast.

Chloriden kunnen ook van buitenaf het beton indringen door langdurig contact zoals via zeewater, zilte zeelucht of via dooizouten of pekel.

Door chloride geïnitieerde wapeningscorrosie is verraderlijk omdat de wapening in het beton kan roesten zonder dat dit aan de buitenzijde van het beton direct zichtbaar wordt. Bij deze vorm van corrosie wordt een soort roest gevormd dat oplosbaar is in water. Dit roestwater kan wegstromen in de poriën van het beton zonder dat het druk opbouwt. Daarnaast vindt het roestproces zeer lokaal 'putvormig' plaats. Hoewel het dus minder snel tot afgedrukte beton leidt, neemt de doorsnede van de wapening plaatselijk veel sneller af. Dit gaat gepaard met een veel snellere, directe afname van de sterkte van de constructie. Kleine bruine vlekken op het betonoppervlak verraden na verloop van tijd dat zich in het beton een dergelijk proces afspeelt. Op dat moment is een deskundig nader onderzoek een vereiste.

Hier vindt u meer informatie over wapeningscorrosie door chloriden. 

VBR-bedrijven hebben altijd voldoende eigen deskundigheid in huis om de ernst en omvang van betonschade door roestende wapening goed te kunnen inschatten. Dit behoedt de opdrachtgever voor een verkeerde aanpak met mogelijk ernstige gevolgen.

Hebt u vragen? Neem contact op.

Lees hier onze privacystatement

* Velden met een * zijn verplicht
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief-->
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Meld u aan voor onze nieuwsbrief